از سقوط رژیم بشار اسد تا جمهوری اسلامی

یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ برابر با ۱۵ ژوئن ۲۰۲۵

یونس قانونی (غلامی) – تاریخ گواهی می‌دهد که هیچ نظام دیکتاتوری، هرچند مستبد و ظاهراً قدرتمند، در برابر نیروی اراده ملت‌ها و حقیقتِ آزادی دوام نخواهد آورد. امروز ما شاهد دومینوی سقوطی هستیم که آغاز آن از دمشق بود و لرزه‌هایش به بیروت، غزه، و تهران نیز خواهد رسید. بشار اسد، دیکتاتور خونریز سوریه، که سال‌ها با حمایت رژیم جمهوری اسلامی و نقاب مبارزه با تروریسم، مردمش را در خون غرق کرد، سقوط کرده است. این سقوط نه فقط پایان یک فرد، بلکه شکستن یکی از پایه‌های محور دیکتاتوری منطقه‌ای است که از تهران تغذیه می‌شد.

پایان بشار اسد: صدای سقوط دیکتاتوری در دمشق

بشار اسد نماد خفقان، سرکوب و خیانت به مردم سوریه بود. سال‌ها بمباران بی‌رحمانه، شکنجه‌های مخوف و کشتار دستجمعی، چهره‌ای از او ساخت که جهان هرگز فراموش نخواهد کرد. او با اتکا به ماشین جنگی جمهوری اسلامی و مزدورانی چون حزب‌الله و شبه‌نظامیان وابسته، تلاش کرد تا بر آتش قیام ملت سوریه خاکستر بپاشد. اما همانطور که تاریخ ثابت کرده، خون آزادیخواهان همواره بذر انقلاب‌های آینده را خواهد کاشت. سقوط بشار اسد، پیام روشنی به تمامی دیکتاتورهای منطقه، از جمله علی خامنه‌ای، دارد: زمان شما نیز فرا خواهد رسید.

یونس قانونی (غلامی)

ترور مهره‌های تروریستی: سنوار، نصرالله و هنیه

دومینوی سقوط به بشار اسد ختم نشد. یحیی سنوار، اسماعیل هنیه و سید حسن نصرالله، مهره‌هایی که جمهوری اسلامی برای حفظ نفوذش در منطقه از آنها استفاده می‌کرد، در مسیر خود به پایان رسیدند. ترور این افراد نشان می‌دهد که حتی مهره‌های اصلی این سیستم ترور و خشونت نیز از عقوبت اعمالشان در امان نیستند. سنوار، که با دستان خونینش جنبش‌های آزادی‌خواهانه مردم فلسطین را به انحراف کشاند؛ هنیه، که آرمان ملت فلسطین را به ابزار قدرت‌طلبی خود تبدیل کرد؛ و نصرالله، که لبنان را به میدان جنگ نیابتی جمهوری اسلامی بدل ساخت، همگی قربانی سیاست‌های خونین خود شدند.

ترور این چهره‌ها نه‌تنها پایان قدرت آنها، بلکه علامتی است از فرسایش ماشین جنگی و تبلیغاتی جمهوری اسلامی. دیگر نمی‌توان با ادعای مقاومت، به جنایات ادامه داد. مردم منطقه این پیام را دریافت کرده‌اند: زمان تغییر فرا رسیده است، و ستون‌های ظلم یکی پس از دیگری فرو می‌ریزند.

پیام سقوط به تهران: زنگ خطر برای علی خامنه‌ای

اما این دومینوی سقوط تنها آغاز راه است. آنچه امروز در دمشق و غزه و بیروت رخ داده است، پیش‌درآمدی برای تهران است. علی خامنه‌ای، که خود را رهبر نظامی جاودانه تصور می‌کند، باید بداند که سرنوشت او تفاوتی با سرنوشت دیگر دیکتاتورها نخواهد داشت. همانطور که مردم سوریه بشار اسد را به زیر کشیدند و جنایتکاران منطقه‌ای چون نصرالله، هنیه و سنوار یکی پس از دیگری از صحنه حذف شدند، روزی نیز قیام ملت ایران، نقطه پایان نظام جمهوری اسلامی را رقم خواهد زد.

خامنه‌ای، که سال‌ها با تکیه بر سرکوب، تبلیغات ایدئولوژیک و حمایت از گروه‌های تروریستی، نظام خود را حفظ کرده است، امروز در برابر مردمی قرار دارد که از دروغ‌ها، فسادها و خشونت‌های او به ستوه آمده‌اند. مردم ایران، با آگاهی از تجربه سقوط دیکتاتورهای منطقه، بیش از هر زمان دیگری مصمم هستند که سرنوشت خود را تغییر دهند. قیام‌هایی که در دی ۹۶، آبان ۹۸ و دیگر نقاط عطف تاریخ معاصر ایران رخ داده، گواه این است که پایه‌های این نظام متزلزل شده و فروپاشی آن اجتناب‌ناپذیر است.

نظام دیکتاتوری در مقابل اراده ملت‌ها

دومینوی سقوط دیکتاتورها در منطقه، درسی برای همه رژیم‌های سرکوبگر است. هیچ قدرتی نمی‌تواند در برابر اراده ملت‌ها دوام بیاورد. بشار اسد با بمب‌های شیمیایی، نصرالله با موشک‌های حزب‌الله، و خامنه‌ای با سپاه پاسداران، هرکدام تلاش کردند که ملت‌های خود را به زانو درآورند، اما تاریخ نشان داده که آزادی، هرچند دیر، ولی همیشه پیروز خواهد شد.

ترور سنوار، هنیه و نصرالله و سقوط بشار اسد، به‌ روشنی نشان می‌دهد که دیگر جایی برای این چهره‌های منفور در منطقه وجود ندارد. ملت‌های منطقه بیدار شده‌اند و شعار «زن، زندگی، آزادی» که از خیابان‌های تهران آغاز شد، امروز به یک نماد جهانی بدل شده است.

جمهوری اسلامی ایران آخرین ایستگاه دومینوی سقوط

تهران، مرکز این امپراتوری فساد و خون، آخرین ایستگاه این دومینوی سقوط است. رژیمی که به بهای جان مردمش، بقای خود را حفظ کرده، نمی‌تواند در برابر موج بیداری مقاومت کند. جمهوری اسلامی، که روزی در دمشق، بیروت و غزه نفوذ گسترده‌ای داشت، امروز در همه این نقاط منزوی شده است. نه بشار اسدی باقی مانده، نه سنوار و هنیه‌ای که بتوانند ماشین تبلیغاتی و نظامی آن را تقویت کنند.

این سقوط‌ها نشانه‌ای از پایان یک دوران است؛ دوران استبداد، خشونت و استفاده ابزاری از آرمان‌ها. جمهوری اسلامی، همان‌طور که دیگر هم‌پیمانانش سقوط کردند، دیر یا زود به زباله‌دان تاریخ خواهد پیوست. و این مردم ایران خواهند بود که با قیام خود، این دومینوی سقوط را به پایان خواهند رساند.

پایان دیکتاتوری: طلوع آزادی

دومینوی سقوط به ما یادآوری می‌کند که هیچ قدرتی نمی‌تواند در برابر نیروی حقیقت و عدالت دوام بیاورد. سقوط بشار اسد، ترور سنوار، هنیه و نصرالله، و در نهایت فروپاشی جمهوری اسلامی، همگی نشانه‌هایی هستند که تاریخ در مسیر تغییرات بزرگ قرار دارد. این لحظه‌های پرشور و انقلابی به ما می‌آموزند که امید، کلید پیروزی است و اراده ملت‌ها می‌تواند هر دیوار استبدادی را فرو بریزد.

ملت ایران، امروز بیش از هر زمان دیگری آماده است تا با اتکا به این تجربه‌ها، سرنوشت خود را تغییر دهد و به آزادی، عدالت و زندگی عزتمندانه دست یابد. آینده از آنِ مردم است، نه دیکتاتورها .

*یونس قانونی (غلامی) نویسنده و فعال حقوق بشر